|
Niniejsza galeria zawiera zdjęcia obiektów oraz najbliższych okolic dawnego Państwowego Sanatorium Gruźlicy Kostno Stawowej (PSGKS) z różnych okresów działalności. Najstarsze zdjęcia przedstawiają budowę i rozbudowę placówki. Najnowsze są zdjęciami współczesnymi. Obecnie w budynkach, w których do drugiej połowy lat 70 było Sanatorium funkcjonuje Dolnośląskie Centrum Rehabilitacji Sp. z o. o. Większość współczesnych zdjęć w tej galerii jest mojego skromnego autorstwa. W przypadku, gdy autorem jest inna osoba, staram się informować o tym w opisie zdjęcia. Zdjęcia historyczne pochodzą w większości z informatorów, ze stron internetowych lub zostały dostarczone przez ludzi dobrej woli pocztą email lub osobiście. Informacje o Pochodzeniu zdjęć w miarę możliwości będę się starał umieszczać w opisach zdjęć. Galeria została podzielona na Kategorie tematyczne a te z kolei na albumy |
|
|
Odwiedziny: 12014 Kategorii: 7 Albumów: 18 Zdjęć: 210 Użytkowników online: 1 GZIP: Włączone
|
|
|
|
Historia Sanatorium
1898 Powstanie koncepcji budowy placówki (Sanatorium p. gruźlicze) i przekazanie na ten cel przez niemiecką arystokratkę Cecylię Molinari 20 tys. marek.
1898 Utworzenie Związku Miast Fundatorów w ilości 149 - celem popierania budowy i utrzymania obiektu
1901 Rozpoczęcie budowy I pawilonu na 70 łóżek męskich - ukończenie 1904. Sanatorium nosi nazwę "Cesarzowa Augusta Wiktoria" na cześć żony cesarza Niemiec Wilhelma II, dyrektorem zostaje Ryszard Libawski - Polak z Górnego Śląska.
1907 Dobudowanie skrzydła na 165 łóżek żeńskich. (Jest to część pawilonu I w której obecnie funkcjonuje oddział reuamtologiczny)
1919 Rozpoczęcie budowy II pawilonu - dziecięcego na 422 łóżka dziecięce, w 1921r protektorat obejmuje cesarzowa Augusta Wiktoria a pawilon I nosi jej imię, pawilon II otrzymuje nazwę im. Cesarza Wilhelma II.
1920 Oddanie części pawilonu na 207 łóżek.
1923 Ukończenie budowy II pawilonu. Dyrektorem zostaje dr Veise.
w latach 1923-1940 Nieprzerwana praca i rozwój Placówki jako Sanatorium Gruźlicze.
1941 Działania wojenne wymuszają częściową zmianę profilu - Zakład przyjmuje rannych żołnierzy niemieckich. (przekręcanie tej informacji zapewne utarło mit o szpitalu dla LuftWafe)
1945 Przejęcie Zakładu przez Wojsko Polskie, komendantem zostaje por. Karski. W Szpitalu zastaje 500 chorych, w tym 200 dorosłych i 300 dzieci.
1946 Przejęcie Zakładu przez Dyrekcję Zarządu Dolnośląskich Uzdrowisk. Dyrektorem zostaje dr Olgierd Buraczewski.
1948 Funkcję dyrektora obejmuje dr Józef Michel pulmonolog - ftyzjatra i pełni ją do1956r.
Szpital ma następujący profil:
* -200 łóżek dla dorosłych chorych na płuca * -70 łóżek dla dzieci chorych na płuca * -80 łóżek dla dzieci chorych na gruźlicę kostno - stawową * -250 łóżek dla dzieci chorych na gruźlicę węzłowo - płucną.
Zakład zatrudnia jedynie 6 lekarzy.
12-I-1952 Zakład otrzymuje nazwę "Państwowe Sanatorium Gruźlicy Kostno - Stawowej im. dr Janusza Korczaka w Kamiennej Górze"
1-IX-1956 Dyrektorem zostaje specjalista ortopeda dr Walerian Kozłowski. Od tego czasu rozpoczyna się operacyjne leczenie gruźlicy. Dr Kozłowski jako pierwszy wykonał zabieg odbarczenia rdzenia kręgowego u chorego z gruźlicą kręgosłupa i porażeniem kończyn dolnych, uzyskując pełne wyleczenie.
1959 Dr Walerian Kozlowski i dr Adam Bilik po raz pierwszy przekroczyli 500 zabiegów rocznie... ...w tym czasie na terenie Sanatorium działa Szkoła Podstawowa i Szkoła Średnia, w której można było uzyskać "małą maturę". Ukończyło ją 700 uczniów!
1964 Zmiana struktury poprzez likwidację łóżek dziecięcych; pozostaje 510 łóżek dla dorosłych. W tym czasie zatrudnionych jest:
* - 13 lekarzy * - 91 osób personelu średniego * -249osóbpersonelu administracyjnego i pomocniczego
1968-1977 Na terenie Sanatorium funkcjonuje "Uniwersytet Powszechny" dla kuracjuszy i personelu (w tym samym okresie autor tej witryny przeżył pierwsze lata swego życia i przystąpił do I Komuni Św. ;-)
1977 Dyrektorem zostaje dr Karol Łuczyński. W tym roku rozporządzeniem Min. Zdrowia i Opieki Społecznej Sanatorium straciło swój statut i zostało przekazane w gestię Wojewody Jeleniogórskiego jako ośrodek rehabilitacyjny.
powrót
|
|
|